بزرگترین اشتباه من اینه که خودمو باور نکردم در حالیکه من انسانم واشرف مخلوقات نباید خودمو در تراز مخلوقات دیگه بذارم به قول منصور حلاج انا الحق که انسان از روح پاک خداوندیست البته در مرام عرفانیت من بودن معنی ندارد در مقابل خداوندگار.ما که در حدی نیستیم که خودمونو پاک ببینیم چون از جنس زمینیان هستیم تا وقتی که به افق نیاندیشیم نباید روحمونو ازروح پاک خدا بدونیم.پس امید هست که خودمو سمت کمال وموفقیت سوق بدم.من کلی فکر کردم که به چیزایی دست بیابم که تا حال نرسیده ام.و سعی میکنم وقتی ناراحت شدم کسی رو با احساسی که دارم ناراحت نکنم چون اون شاید دوست نداشته باشه یا شاید دردش از من بیشتر باشه ونتونه بیان کنه.پس سعی کنیم همیشه لبمون خندون باشه وبه دلمون غم راه ندیم چون مانع پیشرفتمون میشه در ضمن رویاهامونو از دست ندیم چون با فکر به اونا زنده ایم.لبخندالبته این نظر خوده خودمه.چشمکمیشه بعضی وقتا تو رویا غم ها رو تبدیل به شادی کنیم.مژهدر کل خوبه که نقاط ضعف ونقاط قوتمونو شناسایی کنیم ودر اصلاحشون تلاش کنیم.لبخند